ای باغبان هستی......
مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم
باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند.
گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد.

عشقت نه سرسریست که از سر به در رود
مهرت نه عارض است که جای دگر رود
عشق تو در وجودم و مهر تو در دلم
با شیر اندرون شد و با جان به در رود
